سعی کن با کسی دوست بشی که قلب بزرگی داشته باشه تا برای ورود به قلبش لازم نباشه خودتو کوچیک کنی

دوستت دارم حدیثی است که با نگاهی آغاز میشود با لبخندی اوج میگیرد و با قطره اشکی پایان میابد.

دوستی دو نفر مثل دو تا خط موازی می مونه به این دو خط نگاه کن برای رسیدن به هم باید یکیشون بشکنه حالا باید دید این شکستن ارزشش رو داره یا نه ،چون خطی که میشکنه رو دیگه نمیشه صاف کرد.

سعی کن هیچ وقت عشق رو گدایی نکنی چون هیچ وقت به گدا چیز با ارزشی نمیدن.

زندگی همیشه مثل پیازه  اگه هر چی بیشتر تو بهرش بری بیشتر اشک آدم رو در میاره. همیشه سعی کن به زندگی لبخند بزنی،شاید این لبخند تسکینی باشه برای اشکهای از دست رفته

سعی کن هیچ وقت گول سایه ها رو نخوری چو سایه ها همیشه دروغ میگن

در عشق مثل خورشید باش ،در مهربانی مثل باران و در صداقت مثل چشمه

غروب شد خورشيد رفت. آفتابگردان دنبال خورشيد مي گشت ناگهان ستاره اي چشمک زد آفتابگردان سرش را پايين انداخت. آري.... گلها هيچوقت خيانت نميکنند

خواهش از خدا لذت است،اگر بر آورده شود نعمت است ...... اگر نشد حکمت است .خواهش از بنده ی خدا ذلت است، اگر برآورده شود منت است ...... اگر بر آورده نشود خفت است.

آدم برفی با نور خورشید خانوم چشماشو باز کرد.

این اولین باری بود که اونو می دید آخه بچه ها تازه دیشب ساخته بودنش.

اونقدر اونجا موند و به خورشید نگاه کرد تا یواش یواش آب شد و دیگه هیچ اثری ازش نموند

ولی هیچ وقت ... هیچ کس نفهمید که آدم برفی از گرمای آفتاب آب نشد،بلکه از شرم وحود خودش آب شد.

از شرم اینکه خورشید بدون هیچ توقعی با تمام عشقش به اون تابیده ولی آدم برفی هیچ کاری نمی تونست در برابر عشقه پاک اون انجام بده.

شما هم هر روز خورشید و هزاران آدم مثل خورشید رو کنارتون میبینید و ازلطف هاشونم خبر دارید.امیدوارم که قدر اونها و قدر این روزها رو بدونید تا هیچوقت حسرت روزهای رفته رو نخورید.

عشقی که هر روز تازه تر نشود اندک اندک به عادت تبديل ميگردد و رنگ بردگی به خود ميگيرد!

هميشه براي کسی بخند که ميدونی به خاطر تو شاد ميشه... واسه کسی گريه کن که ميدونی وقتی غصه داری و اشک ميريزی برات اشک ميريزه... براي کسی غمگين باش که در غمت شريکه... عاشقه کسی باش که دوستت بداره!

دلم تنگ است دلم ميسوزد

نه ديداری نه دستی بر سر ياری

مرا آشفته ميداند تو آشفته آزری....

تمام عمر بستيم و شکستيم

به جز بار پشيمانی نبستيم

جوانی را سفر کرديم

اما نفهميديم به دنبال چه هستيم!!

خسته ام ...! خسته نبودنت ...! خسته از روزهايي كه بي تو شب ميشود و شبهايي كه باز هم بي تو ميگذرد تا كه طلوعي و غروبي ديگر بيايند و باز هم گذر زمانها كه بي تو ميگذرد ...! ميگذرد ...! ميگذرد و باز هم ميگذرد ...!

يك شب از خدا خواستم تا مرا از دست عشق آزاد كند خدا دعاي مرا مستجاب كرد .... من تبديل به سنگ شدم!!!

عشق ناتمام مي گويد: من تو را دوست دارم چون به تو نياز دارم.عشق  تمام مي گويد : من به تو نياز دارم چون تو را دوست دارم.

گناهى كه اندوهگينت سازد، در نزد خدا بهتر است از كار نيكى كه به خودپسنديت وا دارد!

من مي دانستم دنياي عشق يعني به مسلخ بردن معشوق زيرا که در عشق معشوق بايد به آنگونه باشد که عاشق مي خواهد باش!

اگه يکم فکر کنی ميبينی زندگی ارزش زنده  بودن رو نداره.اگه يکم بيشتر فکر کنی ميبينی زندگی ارزش مردنم نداره.امّا اگه خيلی فکر کنی ميبينی مردن و زنده بودن ارزش فکر کردن رو نداره!!

زندگي کردن، تلف بودن، پلاسيدن، نطفه اي را پرورش دادن براي زندگي کردن و اين تکرار تکرار است... اگر زندگي را دوست داشتم هيچوقت موقع تولد گريه نميکردم!!!

خدايا! به من رفيقی بده که با من گريه کند. دوستی که با من بخندد را خودم پيدا خواهم کرد !

راز آرامش درون در داشتن وجداني پاك است. به آرمان هايت پاي بند باش.

او تصميم گرفت عقرب را نجات دهد،اما عقرب او را نيش زد.

مرد باز سعي کرد تا عقرب را از آب بيرون بياورد،اما عقرب بار ديگر او را نيش زد.

رهگذري او را ديد و پرسيد:"براي چه عقربي را که نيش مي زند، نجات مي دهي؟

مرد پاسخ داد:"اين طبيعت عقرب است که نيش بزند ولي طبيعت من اين است که عشق بورزم.

چرا بايد مانع عشق ورزيدن شوم، فقط به اين دليل که عقرب طبيعتا نيش مي زند؟"

اینو بدون که اگه کسی وارد زندگیت شد و گذاشت و رفت علاوه بر اینکه یه خاطره به جا می ذاره می تونه،یه تجربه هم به جا بذاره پس سعی کن خاطره های خوب و تجربه های مفید رو به خاطر بسپاری،دوست داشته باش تا دوستت داشته باشند.

اينكه تمام عشقت رو به كسي بدي، تضميني بر اين نيست،كه اون هم همين كارو بكنه پس انتظار عشق متقابل نداشته باش، فقط منتظر باش تا اينكه عشق آروم تو قلبش رشد كنه و اگه اينطور نشد، خوشحال باش كه توي دل تو رشد كرده

كـاش در دهكـده عشق فـراوانـي بـود،توي بازار صداقت كمي ارزاني بود كاش به حرمت دلهاي مسافر هر شب روي شفافترين خاطره باراني بـود.كاش اگر گاه كمي لطف به هم ميكرديم مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود.

به عشق گفتم:تا تو رو دارم تنها نيستم منو تنها گذاشت و رفت... به احساس گفتم: تا تو رو دارم تنها نيستم منو تنها گذاشت و رفت... به وفا گفتم:تا تو رو دارم تنها نيستم اونم منو تنها گذاشت و رفت... ولي وقتي به تنهايي گفتم:تا تو رو دارم تنها نيستم موند و هم دم و مونسم شد.

من یک هفته نبودم.

یه سفر برام پیش اومد،سفری که شاید 2 سال و نیم منتظرش بودم.

سفری که خیلی وقتا کلی برنامه ریزی میکردم براش ولی با وجود کلی برنامه ریزی و کلی قول دادن خیلی وقت بود که اتفاق نیفتاد.

خودم دیگه فکر نمیکردم که این سفر برام پیش بیاد،حس میکردم سفر کردن به شهری که 17 سال از عمرم رو اونجا گذروندم برام طلسم شده.

شهری که کلی خاطرات شیرین و بیاد ماندنی ازش داشتم.

بالاخره این اتفاق افتاد،اونم زمانی که شاید فکرشم نمیکردم.

هفته پیش سفری داشتم به شهر بندرعباس،به شهر رویایی من،شهری که آرزو دارم دوباره برای زندگی بریم اونجا.

نمیدونم چه جوری حسم رو بگم.از همون اولین لحظه ای که هوای گرم اونجا رو روی صورتم حس کردم،بر گشتم به زمانهای دور.

زمانهایی که حاضرم همه عمرم رو بدم تا برای چند لحظه،فقط برای چند لحظه تو اون زمان قرار بگیرم.

وقتی به انجا رسیدم فهمیدم که تمام لحظه های شیرین و زیبای زندگی من فقط اونجا اتفاق افتاده.

لحظه هایی که تو این یک هفته سفرم باز هم تکرار شد.

واقعا برای یک هفته بر گشته بودم به چند سال پیش.

به زمانی که تا صبح لب دریا بودیم و تمام وقتمون به شوخی و خوشی میگذشت.

بغیر از روز اول(به خاطر خبر بسیار بدی که شنیدم)همش به خوشی گذشت.جای بعضی ها توی جمع ما خالی بود،جای کسانی که برای همیشه ما رو ترک کردند.

امیدوارم که روح همشون شاد باشه.

میخواستن از همه دوستان به خاطر اینکه بدون خداحافظی رفتم معذرت خواهی کنم و از همه شما به خاطر اینکه تو این یک هفته وبلاگ منو تنها نزاشتنید و بهش سر زدید تشکر کنم.

امیدوارم که بتونم محبتهای همه رو جبران کنم.

آنگاه که ...ضربه های تیشه زندگی را بر ریشه آرزوهایت حس میکنی ...به خاطر بیاور که زیبایی شهابها از شکستن قلب ستارگان است.

کوههای عظیم پراز چشمه اند و قلبهای بزرگ پر از اشک

یک روز رسد غمی به اندازه ی کوه،یک روز رسد نشاط اندازه ی دشت، افسانه ی زندگی چنین است :" در سایه ی کوه باید از دشت گذشت ..."

زمانیکه به آسمان پر ستاره خیره می شوی، در می یابی که تنها نیستی ، پس نا امیدی را به باد بسپار و به آسمان پر ستاره خیره شو

عشق حقیقی تر از آن است که پشت ابری پنهان شود .

اي کاش در آن لحظه که تقديم تو شد هستي من ،... مي سپردم که مراقب باشي جنس اين جام بلور است پر از عشق و غرور است مبادا بازيچه شود مي شکند.

 در گذری از شهر عشق رسمی این چنین دیدم ، مجنون ها به دار آویخته شده بودند و لیلی ها به چهارپایه های زیر پای آنها لگد می زدند.

 وقتي ديگر نميتوان با غرور زندگي كرد. بايد با غرور مرد!

 دوستای خوب مثل ستاره ها هستند حتی وقتی نمیبینیشون بازم خیالت راحته که سر جاشون هستن.

 هر قطره اشک امضای خداست پای چشمهایی که آسمان در آنها خلاصه شده است .

عشق یتیم تر از آن است که به دست رودخانه ی روزگار سپرده شود .

اگر کسی می گوید که برای تو می میرد دروغ میگوید!!! حقیقت را کسی میگوید که برای تو زندگی می کند .

پس از آخرین دیدار با دوستانت یادت باشد که ، به دوستانی فکر کن که دیگر فرصتی برای در آغوش کشیدن یکدیگر ندارند .

 من به خورشید اعتقاد دارم حتی اگر ندرخشد ، من به عشق اعتقاد دارم حتی اگر تنها باشم، من به خدا معتقدم حتی اگر ساکت باشد.

دوست داري يكي از آرزوهات تحقق پيدا كنه تا نسبت به آينده اميدوارباشي؟

مي توني جاي اين معادله را عوض كني.

يعني اول اميد رو در خود تقويت كني تا حتما به آرزوي خودت برسي.

آنگاه که با دستانت واژه ی عشق را بر قلبم نوشتی سواد نداشتم اما به دستانت اعتماد داشتم .حال سواد دارم اما دیگر به چشمان خود اعتماد ندارم.

خداوند آتش را آفريد تا ارزش آب را بدانيم وخلا زاييده شد تا ارزش هوا را بدانيم و بعد مرگ آمد تا ارزش زندگي را بشناسيم.

اگه كسي ديونه ات بود، عاشقش باش. اگه عاشقت بود، دوستش داشته باش. اگه دوستت داشت، بهش علاقه نشون . اگه بهت علاقه نشون داد فقط يك لبخند بزن.

بهترين دوست اگه نيستي، لااقل بهترين دشمن باش، غمخوارم اگه نيستي، لااقل بزرگترين غمم باش، هرچه هستي بهترين باش، چون بهترين ها هميشه در خاطر مي مانند، پس در خاطرات بدم بهترين باش!

وقتی دل کسی را شکوندی یه میخ بزن تو دیوار....وقتی دلش رو بدست آوری میخ رو از دیوار بکن....ولی چه فایده که جای میخ روی دیوار می مونه.

پرسيدم : عشق چيست ؟گفت : آتشي است .گفتم : مگر آن را ديده اي ؟گفت : نه در آن سوخته ام...

زندگی یک بازیه ، بازی هم یک هنر ، هنر یک تجربست و تجربه هم پایان زندگیست...

چقدر جالبه...آدم گاهی وقتا حتی از اونایی که واقعا دوسشون داره خسته میشن.

هيچگاه در اوج خشم كسي را براي هميشه ترك مكن بلكه در آرامش به او فكر كن.

فاصله عشق هاي معمولي را از بين مي برد و عشق هاي بزرگ و جاوداني را شدت ميبخشد.مانند باد كه شمع را خاموش و آتش را شعله ور مي سازد.

اگر چه بعضي از آدما زود فراموش ميشن ولي فراموش‌شدگان هيچوقت فراموش‌کنندگان را فراموش نميکنن.

آرزو ميکنم به اندازه ي کافي شادي داشته باشيد تا خوش باشيد، به اندازه ي کافي بکوشيد تا قوي باشيد، به اندازه ي کافي اندوه داشته باشيد تا يک انسان باقي بمونيد و به اندازه ي کافي اميد تا خوشحال بمونيد.

                                  از دورنگی ها پشیمان دلم

آدما همدیگر را گول می زنن         

                                 دست نذار روی دلم خون دلم

ای خدا قلب آدما مثل سراب       

                                 یا عطا کن چاره یا مردن ثواب

اونکه از رفاقت و مردانگی دم می زنه

                                  از پشت خنجر به آدم می زنه

زندگی دفتری از خاطرهاست. يک نفر در شب کم، يک نفر در دل خاک، يک نفر همدم خوشبختي هاست، يک نفر همسفر سختي هاست، چشم تا باز کنيم عمرمان ميگذرد ما همه همسفريم...

هرجاي دنيا که باشی، تو بالاترين نقطه ي دنيا که باشی، يا اگه تو پست ترين چاله ي دنيا که باشی. يه قلبيه که هميشه برات ميتپه، اونم قلبه خودته !

پيرزني در خواب به خدا گفت : خدايا، من خيلي تنها هستم، آيا

مهمان خانه من مي‌شوي؟

ندايي به او گفت كه فردا خدا به ديدنش خواهد آمد. پيرزن از خواب

بيدار شد، با عجله شروع به جارو كردن خانه كرد. رفت و چند نان

تازه خريد و خوشمزه‌ترين غذايي را كه بلد بود پخت، سپس نشست

و منتظر ماند.

چند دقيقه بعد در خانه به صدا درآمد.پيرزن با عجله به طرف در

رفت و آنرا باز كرد، پشت در پيرمرد فقيري بود، پيرمرد از او خواست

تا غذايي به او بدهد. پيرزن با عصبانيت سر پیرمرد فقير فرياد زد و در

را بست.

نيم ساعت بعد باز درخانه به صدا درآمد . پيرزن دوباره در را باز كرد.

اينبار كودكي از سرما مي‌لرزيد از او خواست پناهش دهد ولي پيرزن

با ناراحتي در را بست و غرغركنان به خانه برگشت.

نزديك غروب بارديگر صداي در خانه به صدا در آمد، اينبار مطمئن بود

كه خدا آمده ، پس با عجله به سوي در دويد و در را باز كرد. ولي

اينبار نيز پيرزني پشت در بود. زن فقير از او كمي پول خواست تا

براي كودك گرسنه‌اش غذايي بخرد، ولي پيرزن كه خيلي عصباني

شده بود با داد و فرياد زن فقير را دور كرد، شب شد ولي خدا

نيامد.

پيرزن نا اميد شد و با ناراحتي سر به آسمان بلند كرد و به خدا

گفت : خدايا، مگر تو نگفتي كه امروز به ديدنم مي‌آيي؟ جواب آمد

كه خداوند 3 بار به در خانه‌ات آمد و تو هر سه بار در را به روي

او بستي !!!!