رنج تنهائی بهتر از گدائی محبت است

ما عادت کرديـم قدر يه چيزی رو زمونی بدونيم که ديگه نيست ...

که ديگه وجود نداره ...

که ديگه رفته ...

که ديگه نـمی تونه بـمونه ...

نـمی دونم چرا ؟!!

ما هميشه قدر داشته هامون رو خيلی دير می فهميم...

خيلی هم دير ...

...................................

پ.ن 1 : گاهی وقتها آدمها ميدونن دارن چی رو از دست ميدن.قدرش رو هم ميدونن ولی چاره ای جز از دست دادنش ندارن.

چون نه مال اون بوده و نه امکان داره روزی مال اون بشه.خيلی سخته چيزی رو بـخوای که نـميتونی به دست بياری و مـجبور بشی ازش بگذری.

پ.ن 2 :ديگه علاقه ای به آپ کردن وبلاگ ندارم.

شايد ديگه آپ نكنم.اگرم آپ كنم شايد هر ۱ ماه يكبار كه اونم نظرات رو ميبندم.( شايد برای هـميشه )

اميدوارم که منو ببخشيد به خاطر اينکارم.

شايد يه روزی دوباره قسمت نظرات باز بشه ولی اون روز امسال نيست.

برای همه آرزو سلامتی و موفقيت ميکنم.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387ساعت 13:16 توسط غریبه

عشق هـمون درياست که هـمه ازش لذت می برن ، اما اونی تو دريا آسيب نـمی بينه که به اندازه خودش جلو ميره.

يه آدم ناشی بايد لب دريا دراز بکشه و لب دريا آب بازی کنه چون جلو رفتن اون مرگ و نابوديه اونه!!

عشق بد نيست بدی از ناشی بودن خودمونه .

فقط کافيه تصميم بگيريم که قبل از رسيدن به اين دريا شناگر ماهری بشيم !!

پ.ن : اينم آدرس وبلاگ دختر عمم كه تازه شروع به نوشتن كرده.

خوشحال ميشم سر بزنيد و با نظرهاتون كمكش كنيد.

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم بهمن 1387ساعت 1:56 توسط غریبه |